Γιατί το παιδί μου δεν μπορεί να διαβάσει μόνο του — και τι μπορώ να κάνω
- 1 Μαρ
- διαβάστηκε 2 λεπτά
Είναι βράδυ. Έχετε ήδη ζητήσει τρεις φορές από το παιδί σας να καθίσει να διαβάσει. Κάθεται τελικά στο γραφείο, ανοίγει το βιβλίο — και δεν γίνεται τίποτα. Κοιτά το ταβάνι, παίζει με το μολύβι, σηκώνεται για νερό. Μετά από μια ώρα, έχει διαβάσει μισή σελίδα.
Αν αυτή η σκηνή σας θυμίζει κάτι, δεν είστε μόνοι. Και πιθανόν δεν φταίει ούτε εσείς, ούτε το παιδί σας.
Το πρόβλημα είναι συχνά κάτι διαφορετικό από αυτό που νομίζουμε.
Η πρώτη σκέψη που κάνουν πολλοί γονείς είναι ότι το παιδί «δεν θέλει». Ότι είναι τεμπέλης, αδιάφορος, ή ότι «αν πιεστεί, θα μπει μυαλό». Αυτή η λογική είναι κατανοητή — αλλά σπάνια βοηθά. Γιατί τις περισσότερες φορές, το παιδί που αποφεύγει τη μελέτη δεν αποφεύγει τη γνώση. Αποφεύγει το άγχος που έχει συνδέσει μαζί της.
Πολλά παιδιά δυσκολεύονται όχι επειδή δεν μπορούν να διαβάσουν, αλλά επειδή δεν ξέρουν πώς να οργανώσουν τον χρόνο τους, από πού να αρχίσουν, πώς να κρατήσουν τη συγκέντρωσή τους. Βλέπουν μπροστά τους ένα βουνό από υποχρεώσεις και παγώνουν. Δεν είναι τεμπελιά. Είναι υπερφόρτωση.
Υπάρχει κι ένας άλλος μύθος που κάνει πολλή ζημιά: ότι αν το παιδί πηγαίνει σχολείο κανονικά, δεν χρειάζεται τίποτα παραπάνω. Ότι «αφού διαβάζει, τα καταφέρνει». Αλλά το να κάθεσαι μπροστά σε ένα βιβλίο και το να μαθαίνεις αποτελεσματικά είναι δύο τελείως διαφορετικά πράγματα. Η μάθηση είναι δεξιότητα — και όπως κάθε δεξιότητα, διδάσκεται.
Τα παιδιά που μαθαίνουν πώς να οργανώνουν τη μελέτη τους, πώς να βάζουν προτεραιότητες, πώς να επαναλαμβάνουν αποτελεσματικά — αυτά τα παιδιά δεν κερδίζουν απλώς βαθμούς. Κερδίζουν αυτοπεποίθηση. Και αυτή η αυτοπεποίθηση τα ακολουθεί πολύ πέρα από το σχολείο.
Η υποστήριξη στη σχολική μελέτη δεν σημαίνει ότι κάποιος κάνει τη δουλειά αντί για το παιδί. Σημαίνει ότι κάποιος στέκεται δίπλα του, του δείχνει τον δρόμο — και σιγά-σιγά αποσύρεται, καθώς το παιδί αρχίζει να βαδίζει μόνο του. Η αυτονομία δεν γεννιέται από την εγκατάλειψη. Χτίζεται μέσα από σταθερή, ζεστή καθοδήγηση.
Κι αυτό ακριβώς κάνουμε στο Wonderkids. Δουλεύουμε με κάθε παιδί ξεχωριστά, κατανοώντας τον δικό του ρυθμό, τις δικές του δυσκολίες και τα δικά του δυνατά σημεία. Γιατί δεν υπάρχει ένας τρόπος να μαθαίνουν όλα τα παιδιά. Και κάθε ρυθμός — όταν βρει τη σωστή υποστήριξη — αξίζει χώρο και σεβασμό.
Αν αναγνωρίζετε τον εαυτό σας ή το παιδί σας σε αυτές τις γραμμές, ίσως να αξίζει να μιλήσουμε.
